تفاوت بین شنیدن و گوش دادن چیست ؟
شنیدن همان دسترسی به اطلاعات آکوستیکی یا صوتی است .در حالیکه گوش دادن امری آگاهانه و هدفمند است .
درک و فهمیدن در نتیجه شنوایی ، گوش دادن و بهره گیری از اطلاعات زمانی و زمینه ای حاصل میشود .
و بنابراین تمام این ملزومات برای برقراری ارتباط بایستی فراهم باشند .
از آنجا که بسیاری افراد با شنوایی نرمال هم نمی توانند خوب گوش بدهند و درعین حال بسیاری از افراد مبتلا به کم شنوایی برعکس بسیار خوب گوش می دهند می توان نتیجه گیری کرد که گوش دادن مهارتی است که احتیاج به تلاش دارد و این تلاش در فرد مبتلا به کاهش شنوایی بایستی بیشتر باشد .
آیا سمعک تمام تواناییهای شنیداری از دست رفته را بر می گرداند ؟
پیشرفته ترین تکنولوژیهای کمک شنیداری که سمعک یکی از آنهاست یه تنهایی نمی تواند مهارتهای گوش دادن با درک را فراهم سازند. سمعک برای به حداکثر رساندن میزان دسترسی به اطلاعات آکوستیکی ( صوتی ) است اما نمی تواند بر عملکرد های مغزی ورفتاری بیمار تاثیری بگذارند.
به خاطر داشته باشید که سمعک و تقویت صدا توانایی تصحیح تفکیک زمانی و طیفی ناشی از تخریب حلزون را ندارد.چرا که تحقیقات امروز نشانگر آن است که تخریب و صدمات وارد شده د رحلزون گوش در حقیقت بر مغز اثر می گذارد .
آیا افراد مبتلا به کاهش شنوایی لزوما دچار صدمات مغزی هستند؟
به هیچ وجه این طور نیست، امروزه دانشمندان براین باورند که کاهش قابل توجه محرکات محیطی منجر به یراتی در ساختار عصبی از ساقه مغز تا کورتکس شنوایی می گردد. این بازسازی که همچنین پلاستیسییتی نامیده می سوددر تمام سیستمهای حسی و در تمام سنین والبته بیشتر در کودکی رخ می دهد. به طور مثال در مطالعات صورت گرفته بر روی حیوانات به اینن نتیجه رسیده اند که مناطق عصبی مسوول پردازش فرکانسهای بالا چنانچه آن حیوانات محرکات صوتی با فرکانس بالا دریافت نکنند بیشتر به محرکات با فرکانس میانه پاسخ می دهند.
آیا با استفاده از سمعک پلاستیسیتی ثانویه رخ می دهد؟
احتمال بروز پلاستیسیتی ثانویه تا حدی وجود دارد اما میزان برگشت و بهبود صدمات و زمان آن مشخص نیست. اما آنچه می دانیم آن است که پلاستیسیتی چنانچه با آموز همراه باشد می تواند بازسازی کورتیکال را تحریک کند.
|
